W najnowszym wydaniu:

01

Niepokorni obrastają w tłuszcz. 11 lat później

Jeszcze 11 lat temu budzili szacunek jako dziennikarze niepokorni. Dzisiaj – wciąż strojąc się w szaty niepokornych – są tak naprawdę dyspozycyjni i zależni. Zarówno od przekazów partyjnej centrali, jak i od pieniędzy płynących w ramach zleceń reklamowych rządowych agend i spółek skarbu państwa. Co się z wami stało, panowie?

Aleksander Dumas jest autorem nie tylko powieści „Trzej muszkieterowie”, ale także jej kontynuacji zatytułowanej „Dwadzieścia lat później”. Jak sam tytuł wskazuje jej akcja rozgrywa się dwie dekady dalej. Niestety, bohaterowie obrośli już tłuszczem i porzucili dawne honorowe zasady. Jacek Kaczmarski na podstawie tej książki napisał piosenkę „Dwadzieścia lat później (wg Dumasa)”:

– „Muszkieterowie już nie ci sami / Dojrzałości pożółkli goryczą / Zaczęli liczyć się z realiami / Choć realia się z nimi nie liczą”.
W ujęciu Kaczmarskiego:
– „Portos w hołdów i tytułów tłuszcz obrasta / Szpada służy mu za rożen na zające. / Można lepić i urabiać go jak ciasto / Byle olśnić jakimkolwiek celu słońcem”.

Ilekroć dzisiaj słucham tej piosenki, przed oczami stają mi nie tyle francuscy muszkieterowie, co postacie na wskroś współczesne: tzw. dziennikarze niepokorni, którzy dziś przeistoczyli się w… dziennikarzy rządowych.